Pont des Arts Köprüsü’nde aşk ve kilitler üzerine

– Köprüye sen de kilit astın mı?

– Hayır. Ben kalbimi bıraktım.

 

 

 

 

 

 

 

 

EXPO toplantısı için geldiğimiz Paris’te gezmek için sadece 3 saatimiz vardı. Pelin, Serhan, Mete ve ben hava kararmadan önce görebileceğimiz kadar çok yer görmek istiyorduk. Fransa’nın Antalya Fahri Konsolosu Ahmet Erol’un tavsiyesi üzerine, kaldığımız Montparnasse Caddesi’ndeki Pullman Otel’den taksiyle Zafer Kapısı’na gidip, oradan Champs Elysees Bulvarı boyunca Louvre Müzesi’ne kadar yürüdük.

Bir rüya aleminde gibiydik. Noel kutlamalarına hazırlanan Champs Elysees Bulvarı, sanki birbirinden renkli şeker ve çikolataların sergilendiği “dev bir pastane”ydi.

 

 

 

 

 

 

 

 

Hem yürüdük, hem de gördüğümüz her vitrinin, her kapının, her sanat eserinin, her heykelin önünde durup fotoğraf çektirdik. Çocuklar gibi, bu dev pastaneyi seyretmeye doyamıyorduk.

 

 

 

 

 

 

 

 

Hava kararmak üzereydi. Louvre Müzesi’nin arka kapısından çıkıp otelimize dönmek için taksi ararken kendimizi bir köprünün üzerinde bulduk. Korkulukları üzerinde yüzlerce kilit asılı. Çeşit çeşit, irili ufaklı. Kırmızı kalpli olanından, bisiklet kilidine kadar yüzlercesi. Bir anlamı vardı elbet. İnsan durduk yere niye köprüye kilit taksın.

 

 

 

 

 

 

 

 

Bizim dilek ağaçlarına çaput bağlayıp dilek tutmamız gibi, Paris’teki uygulamada da köprüye kilit takıyorlarmış. Bir çeşit modern sanat eseri olarak başlamış, daha sonra Fransız aşıklar bunu devam ettirmiş. Ertesi gün konuştuğumuz Rehberimiz, “Pont des Arts Köprüsü’ne (sanatçılar köprüsü), artık kilit asılmasına izin vermiyorlar” diyerek merakımızı giderdi. (Yani kilit takmak istesek de takamayacak mışız)

Kilit takamadım ama aklım köprüde kaldı. Şimdi fotoğrafı görüp “Köprüye sen de kilit astın mı?” diye soranlara , “Hayır. Ben kalbimi bıraktım” diyorum.

 

Puslu Kıtalar Atlası

“Yeniçeriler kapıyı zorlarken” düşler üstüne düşüncelere dalan Uzun İhsan Efendi, kapı kırıldığında klasik ama hep yeni kalabilen sonuca ulaşmak üzeredir: “Dünya bir düştür. Evet, dünya… Ah! Evet, dünya bir masaldır.” Geçmiş üzerine, dünya hali üzerine, düşler ve “puslu kıtalar” üzerine bir roman.

 

Yazar:İhsan Oktay Anar

Sayfa Sayısı: 238
Baskı Yılı: 2012
Dili: Türkçe
Yayınevi: İletişim Yayıncılık

Atatürk-Modern Türkiye’nin Kurucusu

Uzman bir yazar, nesnel bir yapıt;
İşte Atatürk’ün yaşamı ve mücadelesi!…

İstanbul doğumlu İngiliz yazar Andrew Mango, beş yılı aşkın bir süre yaptığı araştırmalar sonucu, bu yapıtla kapsamlı ve nesnel çalışma ortaya koyuyor.

Türkiye’nin, bağımsızlığı ve varoluşu yolunda Atatürk gibi bir liderle yakaladığı olağanüstü şansı irdeleyen yazar, onu salt lider özellikleriyle değil, yakın çevresi ve insan ilişkileriyle de yansıtmayı başarırken, dönemin toplumsal yapısı ve güç dengelerine de açıklık kazandırıyor.

Prof. Geoffrey Lewis Atatürk için “O, tek bir insanın neler yapabileceğini gösteren 20. yüzyılın olağanüstü lideri” diyor. Evet, kitleleri ardından sürükleyebilen, insanları birbirine kenetleyebilen siyasal önder… Ancak sonuçta Atatürk de herkes gibi bir insan… Karizması, zaafları, kadınlarla olan ilişkileri, dostlukları, nefretleri, iyilikleri ve hatta kıskançlıklarıyla bir insan… Mango, bu olağanüstü çalışmasıyla, Atatürk’ü işte bu yönleriyle daha bir yakınlaştırıyor bize.

Bu basımda Saltanat ve Cumhuriyet dönemine ilişkin tüm yazılı kaynaklara ulaşılmıştır. Çoğu eski yazı birçok belge aslından olduğu gibi aktarılmış, döneme özgü söyleyiş ve ifade özellikleri korunmuştur.

 

Yazar:Andrew Mango
Sayfa Sayısı: 752
Baskı Yılı: 2004
Yayınevi: Remzi Kitabevi